Menu

Gronden, een beetje zweverig?

Het lijkt zo simpel: gronden is contact maken met de grond.
Moet je dat dóen, of gaat het erom dat je het gewoon vóelt…..?

Gronden…???

In het beweeg-vak wordt die term veelvuldig gebruikt, en ook in body/mind therapieën strooit men kwistig termen rond zoals “maak contact met de grond”, of “voel je zitvlak”, “ga naar je voeten..”
Vaak zonder uitleg, ervan uitgaand dat je dat kunt en snapt.
Niet altijd behulpzaam,
en soms een beetje zweverig.

gronden is enorm belangrijk

maar niet iedereen kan dat zomaar

 

Zweverig…. licht in mijn hoofd…

Na mijn overspannenheid in 1985, en later in 1995,  ben ik zelf regelmatig zweverig geweest.
Mijn huisarts begreep het niet, wist niet waar het vandaan kwam.
En ik dus ook niet.
Het was geen prettig gevoel, wel een soort lichtheid, maar niet bepaald vlinders in je buik.

Af en toe ook een beetje een gespannen, angstig gevoel.
Ik wist daardoor eigenlijk niet goed wat ik wél en wat ik níet aankon op sommige dagen.
Mede daardoor ben ik een aantal jaren uit het werkproces geweest.

NB. Mijn hersenkneuzing uit mijn jongere jaren was ik allang weer vergeten, ik was toch hersteld?

In die periode kon ik me soms minder goed concentreren, dan had ik minder overzicht, ook minder zicht op de omgeving, en was ik soms onhandig, vooral als ik wat moe was.
Na drukte moest ik bv. even slapen of de ogen sluiten.
Daarna kon ik weer gewoon goed en helder alles prima aan.
Dergelijke dingen noemde ik dan maar de “restklachten van de overspannenheid”.
Het begrip ‘overprikkeling na hersenletsel’ , en zelfs  ‘burnout’  bestond nog niet in 1995.

 

Die zweverigheid werd gelukkig steeds minder en was er minder vaak.

 

Een doorbraak voor mij was de ontdekking dat

‘angst’ en ‘spanning-door-veel-zintuigprikkels’ erg op elkaar leken.

Van beide werd ik zweverig, maar ze hadden een andere oorzaak!!

 

 

Wel bewegen

Vanaf die tijd ging dingen weer gemakkelijker.
Ik kreeg weer grip op mijn belastbaarheid, en werd daardoor zekerder.
Fysiogym en nordic walking kwamen op mijn pad, en zo ging ik weer geleidelijk terug aan het werk.
Het bewegen met groepen vond ik heerlijk, en ik kon weer werken buitenshuis.

Dat was het begin van mijn praktijk Welbewegen.
Nog niet wetende dat bewegen de sleutel was tot mijn eigen herstel.
Ik kwam door rustige en stevige bewegingen weer terug in de bandbreedte, zo zou ik later leren tijdens de opleiding Sensorische Integratie.

Zweverig ben ik nog af en toe, bij teveel drukte, als ik een poos over mijn grenzen ga, en daarbij te weinig beweeg.

 

Nu

Tegenwoordig weet ik dus goed wat er met “gronden” wordt bedoeld, waarom ik het soms niet goed kan, en wat ik moet doen als ik eens een keer licht in het hoofd ben.
Via Yoga en later vooral ook Sensorische Integratie (SI) heb ik veel inzichten gekregen en heb ik zelf aan den lijve ervaren hoe verschillende zaken met elkaar samenhangen.
Natuurlijk weet ik dat angst ook een gespannen en zweverig gevoel kan geven, maar dat is toch echt iets anders dan het lichte zweverige gevoel door overprikkeling!

Met mijn cliënten werk ik ook op verschillende manieren met gronding.
Daarom voor jou hier nog even mijn huidige werkzaamheden op een rijtje:

 

Hulp bij Overprikkeling:

Sensorische Integratie  o.a. ASITT

Yoga

 

In de zomer heb ik tijd voor enkele Gratis Inzichtgesprekken. Bijvoorbeeld als jij ook moeilijk kunt gronden en graag wilt weten waar dat vandaan kan komen, en of daar iets aan te doen zou zijn.
Ook heel geschikt als je (andere) overprikkelingsklachten of overbelastingsklachten hebt:


Gratis Inzichtgesprek

 

Heb je belangstelling voor mijn rustige grondende Yogalessen kijk dan verder op de website.
Yoga kan namelijk echt een rustpunt worden in jouw leven, zeker ook als jij spanning of overprikkeling ervaart tijdens gewone dagelijkse activiteiten:

Yoga Welbewegen        lessen in de zaal, en videolessen

 

nieuwsbrief met het laatste Yoga nieuws!

 

 

 

Tot de volgende keer,

 

Willeke

 

Hersenletsel kan  jaren later ook nog overprikkelingsklachten geven:
men kan minder goed gronden
men is minder belastbaar, kan prikkels soms minder aan, 
heeft op die momenten minder overzicht en moet beter op de grenzen letten:
de mentale grenzen, de psychologische grenzen én de zintuiglijke grenzen!
Welbewegen kan je daarbij helpen